Βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας ,κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματός , Αποζημίωση εργαζομένου λόγω υποβιβασμού.

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 1205/2009

Βλαπτική μεταβολή των όρων της  σύμβασης εργασίας ,κατάχρηση τουδιευθυντικού δικαιώματός , Αποζημίωση εργαζομένου λόγω υποβιβασμού.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 

Β1' Πολιτικό Τμήμα  

 Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου,Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Σαράντη Δρινέα και Νικόλαο Πάσσο,Αρεοπαγίτες.
 
 Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Απριλίου 2009, με τηνπαρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

 Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ (ΔΕΗ ΑΕ)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποίαεκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Μανιάτη.  

 Του αναιρεσιβλήτου: ............ ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.  

 Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-4-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, πουκατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1296/2004του ίδιου
Δικαστηρίου και 6759/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίαςαπόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-9-2005 αίτησή της.

 Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκεμόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης ΝικόλαοςΠάσσος διάβασε την από 11-9-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε τηναπόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσαςζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως  και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στηδικαστική δαπάνη.

   
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 Ι. Oπως προκύπτει από την ....... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητήΑθηνών ........ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης με πράξη προσδιορισμούτης αρχικά ορισθείσας δικασίμου της 23-9-2008, κατά την οποία η συζήτηση τηςυπόθεσης αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερομένη στην αρχή της απόφασηςαυτής δικάσιμο, καθώς και κλήση για  συζήτηση κατά την δικάσιμο εκείνη,επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο και επομένως εφόσον αυτός δενπαρέστη καθοιονδήποτε τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την παρούσα μετ'αναβολή δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση συμφωνήθηκε νόμιμα με την σειρά τηςαπό το οικείο πινάκιο και για την οποία δεν ήταν απαραίτητη ιδιαίτερη
κλήτευσή του, πρέπει η συζήτηση της υπόθεσης να χωρήσει παρά την απουσία του(αρ. 226 § 4, 573 § 1, 576 § 2 ΚΠολΔ).
 
 ΙΙ. Σύμφωνα με το αρ. 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται και εάν τοδικαστήριο παρά το νόμο έλαβεν υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβευπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα", τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροήστην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων, ιδρύειτον προβλεπόμενο από την ως άνω  διάταξη αναιρετικό λόγο νοούνται οιαυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένωςστηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης αντένστασης. "Πράγματα"αποτελούν επίσης και οι λόγοι έφεσης και οι πρόσθετοι λόγοι έφεσης που αφορούναυτοτελείς ισχυρισμούς δεν αποτελούν, όμως "πράγματα" οι ισχυρισμοί πουσυνιστούν άρνηση αυτών οι οποίοι και αποκρούονται με την παραδοχή ως βάσιμων τωνθεμελιωτικών της αγωγής κτλ πραγματικών γεγονότων έστω και αν προτείνονται ωςλόγοι  έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία"Δημόσια Επιχείρηση  Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) ΑΕ" με τον πρώτο λόγο αναίρεσης απότον αριθ. 8 του 559 Κ.Πολ.Δ προβάλλει ότι προς αντίκρουση αγωγής τουαναιρεσιβλήτου υπαλλήλου της, διωκούσης την  αναγνώριση της ακυρότητας τηςμετάθεσής του ως συνιστώσης βλαπτική μεταβολή των όρων της  σύμβασηςεργασίας του και γενομένης από την αναιρεσείουσα κατά κατάχρηση του διευθυντικούδικαιώματός της, και την επιδίκαση σ' αυτόν χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη που υπέστη από την μετάθεση αυτή, ισχυρίσθηκε με την έφεσή της, όπωςείχεν  ισχυρισθεί και ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ότι η μετάθεσητου αναιρεσιβλήτου (ενάγοντος) δεν συνιστούσε καταχρηστική άσκηση τουδιευθυντικού δικαιώματός της, αλλά  ήταν επιβεβλημένη και έγινε κυρίως λόγωτης αντιυπηρεσιακής και αντιδεοντολογικής  συμπεριφοράς του αναιρεσιβλήτου,αφού αυτός πρωτοστάτησε στην ίδρυση ανωνύμων εταιρειών που δρουν ανταγωνιστικάπρος τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας (ως έχουσες σκοπό την  ανάπτυξη καιεκμετάλλευση μονάδων ηλεκτροπαραγωγής), στις οποίες συμμετείχαν ο ίδιος, μέλη της οικογένειάς του και δη στα διοικητικά συμβούλια αυτών, με προτροπή δεδική του
και υφιστάμενοί του στην επιχείρηση της αναιρεσείουσας, το Εφετείο, όμως, με τηνπροσβαλλομένη απόφασή του δεν έλαβεν υπόψη τους ισχυρισμούς αυτούς που αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια του αρ. 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ και έχουν ουσιώδηεπίδραση στην  έκβαση της δίκης, καθόσον αποδεικνύουν ότι η μετάθεσή τουήταν επιβεβλημένη και έγινε στα πλαίσια του διευθυντικού δικαιώματός της και όχικατά κατάχρηση αυτού. Ο ως άνω  λόγος αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί ωςαπαράδεκτος, διότι οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί  δεν συνιστούν "πράγματα"κατά την προδιαληφθείσα έννοια της διάταξης του αρ. 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ, αλλάαιτιολογημένη άρνηση της αγωγής ως τείνοντες σε αντίκρουση των περιστατικών που θεμελιώνουν την αποτελούσα στοιχείο της βάσης της αγωγήςκαταχρηστική  μετάθεση του αναιρεσιβλήτου.
 
 ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και εάν παραβιάσθηκεκανόνας  ουσιαστικού δικαίου. Η ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικούδικαίου, η οποία θεμελιώνει  τον ως άνω αναιρετικό λόγο, συντελείται, όταντο δικαστήριο εφαρμόζει τέτοιο κανόνα,  μολονότι κατά τις παραδοχές τηςσχετικής απόφασής του δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αντίθετα,όταν αυτό δεν εφαρμόζει τέτοιο κανόνα, αν και σύμφωνα με τις  παραδοχές τηςαπόφασής του υπήρχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις της εφαρμογής του, η παραβίαση δε αυτή εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλ.με εσφαλμένη υπαγωγή. Περαιτέρω σύμφωνα με τον αριθμ. 19 του ίδιου άρθρουαναίρεση  επιτρέπεται και εάν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως εάνδεν έχει καθόλου  αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείςσε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την ως άνωδιάταξη προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος  απ' αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται,όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού  δεν εκτίθενταιπραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλατα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους, δηλ. όταν δεν προκύπτειαπό την
απόφαση ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε αυτή, ώστε σε συνδυασμό με τοδιατακτικό της να κριθεί περαιτέρω, αν στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ταστοιχεία για την  εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόστηκε. Στην περίπτωσηαυτή λόγου αναίρεσης από τον  αριθμ. 19 του άρ. 559 ΚΠολΔ (έλλειψη νόμιμηςβάσης) οι νομικές διατάξεις που στηρίζουν το αγωγικό αίτημα αρκεί, έστω και εάνδεν μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, να  υφίστανται και ναδικαιολογούν, με βάση τις ουσιαστικές παραδοχές της, το διατακτικό  της,οπότε ο Αρειος Πάγος μπορεί να τις συμπληρώσει, σύμφωνα με το άρ. 578 ΚΠολΔ.Εξάλλου, από τις διατάξεις των αρ. 648 και 652 ΑΚ προκύπτει, ότι στην σύμβασηεργασίας η  ρύθμιση κάθε θέματος που ανάγεται στην οργάνωση και λειτουργίατης επιχείρησης για την  επίτευξη των σκοπών της ανήκει στον εργοδότη καιαποτελεί εκδήλωση του διευθυντικού δικαιώματος αυτού. Ετσι ο εργοδότηςδικαιούται να καθορίζει το είδος, τον τόπο, τον  χρόνο, τις συνθήκεςεργασίας και γενικά τους όρους αυτής, εκτός εάν το δικαίωμα αυτό,  πλην τωνάλλων, ασκείται καθ' υπέρβαση των αξιολογικών ορίων του αρ. 281 ΑΚ. Επομένως ηάσκηση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη κατά τρόπο που υπερβαίνειπροφανώς τα  όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή οκοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του  δικαιώματος, δηλ. κατά κατάχρησηαυτού, συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή της σύμβασης εργασίας του μισθωτούκατά την έννοια του αρ. 7 ν. 2112/1920. Τέτοια περίπτωση  μονομερούςβλαπτικής μεταβολής της σύμβασης εργασίας κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος συντρέχει και όταν ο εργοδότης στα πλαίσια της οργανωτικήςαναδιάρθρωσης της
επιχείρησής του τοποθετεί τον μισθωτό σε άλλη υπηρεσία σε σχέση με εκείνη, στηνοποία είχε τοποθετηθεί προηγουμένως, και με άλλο αντικείμενο απασχόλησης, εφόσοντα νέα αυτά  καθήκοντα είναι υποδεέστερα για τον εργαζόμενο καισυνεπάγονται άμεση ή έμμεση υλική  ζημία ή ηθική βλάβη με την προσβολή τηςπροσωπικότητάς του ως προς την επαγγελματική αξία του. Στην τελευταία αυτήπερίπτωση ο μισθωτός δικαιούται να ζητήσει, εκτός των  άλλων, όπωςπροκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων των αρ. 57, 59, 281, 648, 652, 914 και 932 ΑΚ, 7 ν. 2112/1920 και 2 και 22 του Συντάγματος χρηματική ικανοποίησηγια την ηθική βλάβη που υπέστη από τον υποβιβασμό του.

 Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη 6759/2005απόφασή του  δέχθηκε, ότι ο ενάγων (αναιρεσίβλητος) προσελήφθη από τηνεναγομένη ΔΕΗ ΑΕ  (αναιρεσείουσα) την ...-3-1986 ωςμηχανολόγος-οικονομολόγος μηχανικός με την κατηγορία  και ειδικότητα Τ1/Ακαι τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Εναλλακτικών Μορφών Ενέργειας (ΔΕΜΕ) καιυπηρέτησε σ' αυτήν μέχρι την ...-11-1996, όταν τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Περιφέρειας Νήσων, στην οποία από ...-6-1998 ανατέθηκαν σ' αυτόν προσωρινά τακαθήκοντα  του προϊσταμένου στο Κλιμάκιο Ηπίων Μορφών Ενέργειας (ΚΗΜΕ) μεαντικείμενο την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας των Ανανεώσιμων ΠηγώνΕνέργειας (ΑΠΕ) που παραδίδονταν  σε λειτουργία από την ΔΕΜΕ, ειδικότερα δετον συντονισμό, έλεγχο και προγραμματισμό της  εκμετάλλευσης των Αιολικώνκαι Ηλιακών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας όλων των ΔιευθύνσεωνΠεριφερειών Διανομής, την επιμέλεια και τον προγραμματισμό της προμήθειας των ανταλλακτικών και λοιπών υλικών που είναι αναγκαία για την εκμετάλλευση τωνως άνω  σταθμών παραγωγής και την διεκπεραίωση αιτημάτων των αυτοπαραγωγών,ότι πριν από την πρόσληψή του από την εναγομένη ο ενάγων εργάσθηκε σε διάφορεςεταιρείες, όπως στην  Διεύθυνση Δοκιμαστηρίων Κινητήρων της ΓενικήςΔιεύθυνσης Ερευνας και Ανάπτυξης της  εταιρείας ......... με αντικείμενοτην βελτίωση της λειτουργίας και την αύξηση της απόδοσης των κινητήρων, στηνΓενική Διεύθυνση "Τεχνική Βιομηχανική Οικονομία" του  χαλυβουργείου......... με αντικείμενο την εκπόνηση οικονομοτεχνικών μελετών και βελτιώσεων της παραγωγικής διαδικασίας, στην ............ ως βοηθός Γεν.Διευθυντή, στην  ΔΕΦΑ ως Γενικός Διευθυντής, στην ........ ως ΔιευθυντήςΒιομηχανικής Παραγωγής, είχε δε  διατελέσει και μέλος του Δ.Σ. τωνΕλληνικών Διυλιστηρίων Ασπροπύργου (ΕΛΔΑ) και της  Δημόσιας ΕπιχείρησηςΑερίου (ΔΕΠΑ) έχοντας αποκτήσει από τις παραπάνω απασχολήσεις του  αξιόλογηεμπειρία και εξειδικευμένες γνώσεις και ικανότητες, ότι από τις αρχές της υπηρεσίας του στην εναγομένη και λόγω των υπευθύνων θέσεων που κατείχεσυμμετείχε με την  έγκριση του Γενικού Διευθυντή αυτής σε ημερίδες,συνέδρια και σεμινάρια, ελληνικά και
παγκόσμια, σχετικά με τον Τομέα Αξιοποίησης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και μετην ενέργεια γενικότερα, ότι κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο ΚλιμάκιοΗπιων Μορφών  Ενέργειας (ΚΗΜΕ) παρήγαγε σημαντικό έργο με την σταδιακήεπαναλειτουργία των εκτός  λειτουργίας ανεμογεννητριών και την διατήρησήτους σε συνεχή λειτουργία, αποφέροντας σημαντικό όφελος στην ΔιεύθυνσηΠεριφέρειας Νήσων της εναγομένης, ότι κατά την υπηρεσία  του στο ως άνωκλιμάκιο και κάθε φορά που παρίστατο ανάγκη απουσίας του, όπως επί 4  μήνεςτο καλοκαίρι του 2001 και 2 μήνες την άνοιξη του 2002, αναπληρωνόταν από τον Π1,Τομεάρχη του Τεχνικού Τομέα του Κλάδου Διανομής και πρώην προϊσταμένου του ΚΗΜΕκατά την  περίοδο 1996-1998, τον οποίο είχε διαδεχθεί σ' αυτό ο ενάγων, ότιμεταξύ του ενάγοντος  και του Π1 είχαν προκύψει προβλήματα τόσο κατά τηνδιάρκεια της συνεργασίας τους όσο και κυρίως κατά την διάρκεια της ως άνωαναπλήρωσης του ενάγοντα λόγω της διαφωνίας του  τελευταίου ιδίως σχετικάμε την ανάθεση έργων σε εργολάβους κατ' αποκοπή κατά την  απουσία τουενάγοντος, που κατά την άποψή του έπρεπε ν' ανατεθούν σε τεχνίτες υπό τηνεπίβλεψη του προσωπικού της εναγομένης προς περιστολή περιττών εξόδων καιεπίτευξη  καλύτερης ποιότητας των έργων, ότι ενόψει των προβλημάτων αυτών οενάγων διαμαρτυρήθηκε  προς την εναγομένη με το από 23-12-2002 υπηρεσιακόσημείωμά του προς τις αρμόδιες υπηρεσίες, εκθέτοντας τις απόψεις και τιςδιαφωνίες του για τις βλαπτικές ενέργειες της  ιεραρχίας της εναγομένης καιτην ζημία που επέφεραν στην επιχείρησή της, τουλάχιστον  όπως ο ίδιοςπίστευε, ότι την 3-1-2003 με απόφαση του Διευθυντή Περιφέρειας Νήσων ο ενάγωνμετατέθηκε από το ΚΗΜΕ στον Τομέα Ανάπτυξης και Λειτουργίας Δικτύου της Περιφέρειας Νήσων στο γραφείο του Διευθυντή στον Τομέα Υποστήριξης υπό τονΤομεάρχη  Διοικητικού της Διεύθυνσης Περιφέρειας Νήσων, δηλ. σε διαφορετικόΤομέα της ίδιας
Διεύθυνσης, ότι τα νέα καθήκοντά του ήταν η εποπτεία και παρακολούθηση τωνπαγίων της Διεύθυνσης της Περιφέρειας Νήσων (ΔΠΝ), η εποπτεία και παρακολούθησητου κτηματολογίου  σε συνεργασία με τους πολιτικούς μηχανικούς της ΔΠΝ, ηεποπτεία και παρακολούθηση του
ηλεκτρολογικού εξοπλισμού των κτιριακών εγκαταστάσεων της ΔΠΝ, τωντηλεπικοινωνιακών έργων εσωτερικού Δικτύου και των προγραμμάτων ανάπτυξης τωνπληροφοριακών συστημάτων της  ΔΠΝ, ότι η νέα θέση στην οποία τοποθετήθηκε οενάγων είναι εμφανώς υποδεέστερη από
εκείνη που τον είχε τοποθετήσει η εναγομένη από το 1998, ότι ειδικότερα με τηντοποθέτηση στη νέα θέση υποβιβάστηκε σε θέση υπαλλήλου και του ανατέθηκαν απότον  αρμόδιο Διευθυντή καθήκοντα εκτός της ειδικότητας και τουεπιστημονικού του πεδίου σε  ένα τομέα με διοικητικές και οικονομικέςδραστηριότητες και η εναγομένη ουσιαστικά τον αδρανοποίησε, ότι ο πραγματικόςλόγος της μετακίνησης του ενάγοντος δεν ήταν η  αναδιοργάνωση τηςεπιχείρησης της εναγομένης, μετά την μετατροπή της σε ανώνυμη εταιρεία  καισύμφωνα με το καταστατικό και το νέο οργανωτικό σχήμα της, με βάση το οποίο τοΚΗΜΕ δεν εμφανιζόταν ως οντότητα στο νέο Κανονισμό Διάρθρωσης Υπηρεσιών και ηεπίκληση του  λόγου αυτού από την εναγομένη ήταν εντελώς προσχηματική, αλλάη προσωπική διαμάχη του  ενάγοντος με την ιεραρχία της εναγομένης καιιδιαίτερα με τον Π1 και η συνεπεία αυτής υποβολή παρατηρήσεων με το από23-12-2002 σχετικό έγγραφό του που αφορούσαν σε ενέργειες  ή παραλείψειςυπηρεσιακών εν γένει παραγόντων που κατά την άποψή του είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στην συντήρηση και λειτουργία των προαναφερομένων Ανανεώσιμων Πηγώνκαι στην μη τήρηση συμβατικών όρων κατά την παραλαβή νέων Ανανεώσιμων Πηγών απότους αναδόχους  των έργων, ότι δεν αποδείχθηκε ότι η ως άνω μετακίνηση τουενάγοντος ήταν αναγκαία και  δεν μπορούσε να καλυφθεί με άλλο υπάλληλο τηςεναγομένης, ότι κατά συνέπεια η μετάθεση αυτή του ενάγοντος σε θέση καταφανώςυποδεέστερη συνιστώσα μονομερή βλαπτική μεταβολή  των όρων της σύμβασηςεργασίας του έγινε κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος της εναγομένης, ότι ειδικότερα αυτός από την νευραλγική θέση του προϊσταμένου τουΚΗΜΕ με εξειδικευμένες γνώσεις, εμπειρία και κατάρτιση στην συγκεκριμένηυπηρεσία υποβαθμίσθηκε  σε υπάλληλο απασχολούμενο με την εποπτεία καιπαρακολούθηση των παγίων, του  κτηματολογίου, του ηλεκτρολογικούεξοπλισμού, των κτιριακών εγκαταστάσεων και των Τηλεπικοινωνιακών Εργων τηςΔ.Π.Ν. χωρίς αποφασιστικές αρμοδιότητες και ότι από τη  μετάθεση αυτή οενάγων προσεβλήθη στην προσωπικότητά του, μειώθηκε η επαγγελματική και επιστημονική υπόληψή του, αφού από προϊστάμενος σε έναν τομέα ζωτικής σημασίας,όπου αναλάμβανε πρωτοβουλίες και ελάμβανε αποφάσεις που αξιοποιούσαν τιςεξειδικευμένες  γνώσεις του, τα προσόντα και τις ικανότητές του,μετακινήθηκε σε θέση υπαλλήλου σε έναν  τομέα, στον οποίο δεν μπορούσε ν'αξιοποιήσει τα ως άνω προσόντα του και στον οποίο
ουσιαστικά αδρανοποιήθηκε.

 Με βάση τα ως άνω γενόμενα δεκτά περιστατικά το Εφετείο κατέληξε, κατ'επικύρωση της  απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και απορρίπτοντας τηνέφεση της αναιρεσείουσας  εναγομένης, ότι ο αναιρεσίβλητος ενάγων υπέστηηθική βλάβη, για την οποία η εύλογη  χρηματική ικανοποίηση που πρέπει νατου επιδικασθεί ανέρχεται σε 3.000 ευρώ. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο ορθάερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερθείσες διατάξεις και  δη των άρ. 57,59, 281 κι 932 ΑΚ που ήταν εφαρμοστέες, αν και δεν μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, μη συντρεχούσης στην ερευνώμενη υπόθεση περίπτωσηςεφαρμογής, άρα ούτε παραβίασης, των διατάξεων των άρ. 5 § 1, 17 § 1 και 106 § 2του Συντάγματος,  διέλαβε δε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις,σαφείς και χωρίς αντιφάσεις  αιτιολογίες που εμπεριέχουν σαφώς και τοστοιχείο της υπαιτιότητας των οργάνων της εναγομένης, αφού έγινε δεκτό ότι ημετάθεση του ενάγοντος σε υποδεέστερη θέση έγινε κατά  κατάχρηση τουδιευθυντικού δικαιώματος της εναγομένης και με προσχηματική επίκληση απ' αυτήν της αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών της επιχείρησής της. Επομένως, πρέπει ν'απορριφθεί ο δεύτερος και τελευταίος λόγος αναιρέσεως από τους αριθμούς 1 και 19του  άρθρου 559 ΚΠολΔ ως αβάσιμος, ειδικά δε κατά το σκέλος τους, σύμφωναμε το οποίο ο  αναιρεσίβλητος ενάγων ουδεμία ηθική βλάβη υπέστη απόενέργειες της αναιρεσείουσας- εναγομένης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος,διότι πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη  κρίση του δικαστηρίου για την ουσίατης υπόθεσης (άρ. 561 § 1 ΚΠολΔ). Σύμφωνα με τα  προαναφερθέντα η κρινόμενηαίτηση αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της, μη
τεθεί όμως διάταξη περί δικαστικών εξόδων λόγω της απουσίας του αιτούντοςαναιρεσιβλήτου και της συνακόλουθης μη υποβολής σχετικού αιτήματος.   


Για τους λόγους αυτούς

 Απορρίπτει την από 15-9-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία"ΔΗΜΟΣΙΑ  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΕ" για αναίρεση της 6759/2005 απόφασηςτου Εφετείου Αθηνών.
 Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2009.


 Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαΐου2009.


 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                                           Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ